The Summer Hikaru Died

Trailer

Het is een warme zomerdag op het Japanse platteland. De wereld kleurt groen en blauw, de lucht is zwaar, cicaden krijsen in de bomen. Vrienden Yoshiki en Hikaru eten samen een ijsje.

“Hé, dit klinkt misschien raar,” begint Yoshiki opeens. “Maar… jij bent Hikaru niet, of wel?”

Er valt een lange, ongemakkelijke stilte, die uiteindelijk onderbroken wordt door de trillende stem van de jongen naast hem.

“Hoe weet je dat? Ik had hem perfect gekopieerd.”

Metaforische monsters

Hiermee begint The Summer Hikaru Died, een van de beste anime van vorig jaar. Erna ontvouwt zich een broeierig verhaal over onderdrukte gevoelens, rouw en (zelf)acceptatie. Met het ‘monster’ als hartverscheurende metafoor voor de queer persoon in het kleine, traditionele dorp. Het platteland zelf is dan ook een belangrijke speler. Dorpsbewoners vinden op gruwelijke wijze de dood en het wemelt er van de geesten. Wat is er aan de hand? En wie – of wat – is ‘Hikaru’?

Van kabbelen naar knallen

Studio CygamesPictures heeft veel balletjes in de lucht te houden, maar weet precies wanneer welke opgegooid moet worden. Het verhaal kabbelt gestaag voort, met op het juiste moment een knaller van een emotionele payoff. Zo blijf je kijken, ondanks dat er meer vragen blijven dan antwoorden. Gelukkig komt er een seizoen twee.

Gemarineerde kip

Dit team weet ook hoe je een verhaal tot leven brengt. Waar het in de manga barst van de onomatopeeën die het verstikkende lawaai van het platteland overbrengen, wordt er in de anime op vergelijkbare wijze geschilderd met geluid. De zomerse wereld krijgt karakter dankzij het prachtige kleur- en textuurgebruik, van de rode glans in Hikaru’s ogen tot de dwarrelende stofjes in Yoshiki’s slaapkamer. Maar de grote troefkaart zit ‘m in het creatieve gebruik van echte foto’s (je zal nooit meer op dezelfde manier naar gemarineerde kip kijken). The Summer Hikaru Died gaat niet in de koude kleren zitten. 

Waar kijk je The Summer Hikaru Died?

Je vindt ‘m op Netflix.